Romuald Twardowski (ur. 1930, Wilno), kompozytor, wspomina okupację radziecką i niemiecką w swoim rodzinnym Wilnie. Opisuje szykany ludności cywilnej ze strony Rosjan i Niemców, w szczególności szykanowanie ludności żydowskiej przez Niemców oraz polskiej przez Litwinów. Wspomina współdziałanie Polaków w utrzymywaniu jedności narodowej w czasie okupacji, udział kościoła katolickiego w organizowaniu ruchu oporu, operację „Ostra Brama” oraz wyłapywanie przez NKWD członków polskich organizacji podziemnych. Wstrząsającym wspomnieniem jest historia narzeczonej bohatera, córki delegata duńskiego w komisji ds. badania zbrodni katyńskiej. Kobieta zginęła w podejrzanych okolicznościach po tym, jak jej ojciec wygłosił oświadczenie, że zbrodni tej dokonali Rosjanie. Zarówno w powojennym ZSRR, jak i potem w Polsce pan Romuald rozwijał swoją wielką miłość do muzyki – najpierw grał na organach w wileńskich kościołach, potem studiował kompozycję w Państwowym Konserwatorium Litewskiej SRR. Studia kontynuował w Polsce, do której udało mu się dotrzeć z matką w drugiej fali repatriacji w 1957 roku.
mehr...
weniger
[00:00:07] Autoprezentacja, opis rodziny, rodzice.
[00:02:13] Ojciec był legionistą, walczył z Piłsudskim na Ukrainie. Matka była po wojnie gosposią, opiekunką.
[00:03:45] Wybuch II wojny św., Niemcy zbombardowali lotnisko, trafili zbiornik z gazem. Bombardowanie kościoła Św. Jakuba, bomba nie wybuchła, wygląd ulic podczas nalotów, wykopane rowy, okna pozaklejane paskami papierowymi, rozdawano maski gazowe, wykupywanie rzeczy ze sklepów (sól, słonina).
[00:07:30] 18 września radzieccy żołnierze wkroczyli do miasta, czołg utopiony w rzece. Rozbrajanie żołnierzy, poczucie końca Polski.
[00:09:00] Pojawienie się sowieckiej bezpieki, rabowanie sklepów, w cenie zegarki, żony politruków szukały jedwabnych koszul nocnych, nosiły je potem jako suknie. Wyjście Rosjan, wkroczenie wojska litewskiego, zaskoczenie, nadzieja. Wzniecanie szowinizmu - oberwanie guzików z orzełkiem z mundurka szkolnego przez Litwina. Wjazd na koniu policjantów do kościoła, żeby rozpędzić ludzi. Wiosną 1940 Litwini zamykają katedrę podczas nabożeństwa, nikt nie mógł jej opuścić.
[00:13:10] Dzieciństwo boh., strzelanie z procy do pudełek od papierosów, wojna miała dla chłopców atrakcyjny posmak - samoloty, czołgi.
[00:13:50] Okupacja litewska: sklepy wypełnione żywnością, ale brak pieniędzy, żeby coś kupić, złotówki zlikwidowane, wprowadzono litewską walutę. Zwalniano urzędników, przedstawicieli inteligencji, sędziów.
[00:14:58] Inteligenci polscy w Wilnie, wybitni polscy artyści podczas bombardowań uciekli z Warszawy do Wilna. Rozkwit polskiego życia kabaretowego w Wilnie.
[00:16:35] Lipiec 1940, zakończenie okupacji. Powitanie republik radzieckich, okupacja radziecka, rozpoczęły się wywózki.
[00:19:17] Wiele osób umarło z powodu epidemii tyfusu wiosną 1941. Wyrzucanie ludzi przez Amię Radziecką.
[00:22:00] Wkroczenie Niemców, Żydzi serdecznie witali Niemców, rzucali kwiaty na czołgi.
[00:23:50] Sytuacja Żydów, na murach pojawiły się po polsku i niemiecku informacje, że Żydzi nie mogą chodzić chodnikiem i mają nosić opaski z literą „J”, utworzenie getta, dezinformacja, kolega Żyd daje boh. znaczki na przechowanie. Stara Żydówka wywróciła się ciągnąc swój dobytek, Niemiec ją kopał.
[00:26:30] Kara za przywłaszczenie mienia żydowskiego, Niemcy i Litwini łasi na dobytek Żydów. Na drzewie powieszony człowiek z tablicą na szyi: „Za kradzież mienia żydowskiego”.
[00:27:27] Pokaz rzeźby z lodu wykonanej przez Niemca. Głód w Wilnie, zdobycie oleju, ziemniaków graniczyło z cudem. Choroby, brakowało witamin.
[00:29:52] Bombardowania radzieckie, niewybuchy. W lipcu 1944 koniec okupacji niemieckiej, rodziny niemieckie wyjeżdżali, boh. bał się rozstrzeliwań, z kolegą schował się wśród bel papieru.
[00:34:14] Na zamku w Wilnie polska flaga, pojawienie się AK, akcją „Ostra Brama” dowodził pułkownik Umiastowski. Margrabina [Janina] Umiastowska, „dziwaczna” krewna pułkownika.
[00:36:30] Republika litewska, po kilku dniach na zamku pojawiła się czerwona płachta. Nagonka na żołnierzy AK, łapanka, partyzant Bernard Ładysz został złapany, wywieźli go, wrócił.
[00:38:19] Repatriacja, przyjazd przedstawicieli Związku Patriotów Polskich z Moskwy, agitacje za wyjazdem do Polski. Wyjazd polskiej inteligencji. Kościoły jako miejsca pielęgnujące polskość, można tam mówić po polsku. Wyjazd organisty, boh. wysłany na naukę gry na fortepianie. Po pół roku zaczął grać na organach kościelnych u bonifratrów.
[00:43:30] Boh. aresztowany w kościele bonifratrów, wypuszczony po przesłuchaniu. Granie na organach w kościele św Jana, warunki pracy.
[00:48:27] Sierpień 1944, wywiezienie z podwórza maszyny drukarskiej należącej do organizacji podziemnej. NKWD dowiedziała się o tym. Przesłuchiwanie matki boh.
[00:51:56] Boh. uderzony przez pijanego niemieckiego żołnierza. Płonące Wilno. Artyści polscy, którzy przeczekali wojnę w Wilnie. Ludwik Sempoliński musiał uciekać z Warszawy do Wilna za parodiowanie Hitlera [w piosence Ten wąsik].
[00:56:40] Boh. zapisał się do szkoły, przesłuchanie muzyczne, egzamin do konserwatorium, komponowanie muzyki. Delegacja polska w konserwatorium [1957 r.]. Namawiali boh. do wyjazdu do Polski, postanowili z matką wyjechać.
[01:05:00] Druga fala repatriacji, oczekiwanie w kolejkach, przylot z mamą do Warszawy.
[01:06:45] Warszawa, Państwowy Urząd Repatriacyjny. Mama ulokowana w Częstochowie, boh. w Warszawie. Spotkanie znajomych, warunki mieszkalne, dary. Pawilony na ul. Marszałkowskiej, moda męska, opis wyglądu ówczesnego eleganta.
[00:15:01] Cotygodniowe wyjazdy na wykłady nauczyciela [Bolesława] Woytowicza do [Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej] w Katowicach. Nauka kompozycji.
[01:20:33] Śmierć siostry na imieninach narzeczonego.
[01:22:17] Narzeczona boh. była Dunką, jej ojciec w czasie wojny był członkiem komisji badającej zbrodnię katyńską, wygłosił odczyty, iż dokonali jej Rosjanie. Podejrzenie, że Rosjanie zabili w Polsce jego córkę. Umarła przez zaczadzenie piecykiem, pochowana w Danii. Prowokacja UB w domu boh. nieudana dzięki żonie boh.
[01:31:39] Sowiecka okupacja, ludzie zgromadzeni nad brzegami rzeki obserwowali, jak Rosjanie wyciągali traktorami czołg, który ugrzązł na środku rzeki. Wycinanie płacht materiału z siedzeń autobusowych na buty.
[01:34:37] Zmiana flagi polskiej na czerwoną płachtę. Repatriacja była wybawieniem z piekła.
[01:35:20] Aresztowanie sąsiada, po odsiadce wyprowadzka do Gubina.
[01:36:50] Plaga złodziejstwa, morderstw, każdego poranka wiadomości o zabitych: jubiler, zegarmistrz, rozkopywanie grobów w poszukiwaniu złota.
[01:39:19] Dzień śmierci Stalina. Okropności wojny, przyjaźni między Stalinem a Hitlerem.
mehr...
weniger
Bibliothek des Pilecki-Instituts in Warschau
ul. Sienna 82, 00-815 Warszawa
Mo. - Fr. 8:00 - 16:00 Uhr
(+48) 22 182 24 75
Bibliothek des Pilecki-Instituts in Berlin
Pariser Platz 4a, 00-123 Berlin
Pon. - Pt. 10:30 - 17:30
(+49) 30 275 78 955
Diese Seite verwendet Cookies. Mehr Informationen
Das Archiv des Pilecki-Instituts sammelt digitalisierte Dokumente über die Schicksale polnischer Bürger*innen, die im 20. Jahrhundert unter zwei totalitären Regimes – dem deutschen und sowjetischen – gelitten haben. Es ist uns gelungen, Digitalisate von Originaldokumenten aus den Archivbeständen vieler polnischer und ausländischer Einrichtungen (u. a. des Bundesarchivs, der United Nations Archives, der britischen National Archives, der polnischen Staatsarchive) zu akquirieren. Wir bauen auf diese Art und Weise ein Wissenszentrum und gleichzeitig ein Zentrum zur komplexen Erforschung des Zweiten Weltkrieges und der doppelten Besatzung in Polen auf. Wir richten uns an Wissenschaftler*innen, Journalist*innen, Kulturschaffende, Familien der Opfer und Zeugen von Gräueltaten sowie an alle an Geschichte interessierte Personen.
Das Internetportal archiwum.instytutpileckiego.pl präsentiert unseren Bestandskatalog in vollem Umfang. Sie können darin eine Volltextsuche durchführen. Sie finden ebenfalls vollständige Beschreibungen der Objekte. Die Inhalte der einzelnen Dokumente können Sie jedoch nur in den Lesesälen der Bibliothek des Pilecki-Instituts in Warschau und Berlin einsehen. Sollten Sie Fragen zu unseren Archivbeständen und dem Internetkatalog haben, helfen Ihnen gerne unsere Mitarbeiter*innen weiter. Wenden Sie sich auch an sie, wenn Sie Archivgut mit beschränktem Zugang einsehen möchten.
Teilweise ist die Nutzung unserer Bestände, z. B. der Dokumente aus dem Bundesarchiv oder aus der Stiftung Zentrum KARTA, nur beschränkt möglich – dies hängt mit den Verträgen zwischen unserem Institut und der jeweiligen Institution zusammen. Bevor Sie vor Ort Zugang zum Inhalt der gewünschten Dokumente erhalten, erfüllen Sie bitte die erforderlichen Formalitäten in der Bibliothek und unterzeichnen die entsprechenden Erklärungsformulare. Informationen zur Nutzungsbeschränkung sind in der Benutzungsordnung der Bibliothek zu finden. Vor dem Besuch empfehlen wir Ihnen, dass Sie sich mit dem Umfang und Aufbau unserer Archiv-, Bibliotheks- und audiovisuellen Bestände sowie mit der Besucherordnung und den Nutzungsbedingungen der Sammlung vertraut machen.
Alle Personen, die unsere Bestände nutzen möchten, laden wir in den Hauptsitz des Pilecki-Instituts, ul. Sienna 82 in Warschau ein. Die Bibliothek ist montags, dienstags und freitags von 8 bis 16 Uhr und mittwochs und donnerstags von 8 bis 19.30 Uhr geöffnet. Bitte melden sie sich vor Ihrem Besuch per E-Mail: czytelnia@instytutpileckiego.pl oder telefonisch unter der Nummer (+48) 22 182 24 75 an.
In der Berliner Zweigstelle des Pilecki-Instituts befindet sich die Bibliothek am Pariser Platz 4a. Sie ist von Dienstag bis Freitag von 10.30 bis 17.30 Uhr geöffnet. Ihr Besuch ist nach vorheriger Anmeldung möglich, per E-Mail an bibliothek@pileckiinstitut.de oder telefonisch unter der Nummer (+49) 30 275 78 955.
Bitte lesen Sie unsere Datenschutzerklärung. Mit der Nutzung der Website erklären Sie sich mit ihren Bedingungen einverstanden..