Longin Glijer (ur. 1930, Kowel) jest synem policjanta i krawcowej. Jego ojciec po zajęciu Kowla przez Armię Czerwoną w 1939 roku uciekł do rodziny w Góry Świętokrzyskie, tam zaangażował się w konspirację i działał w 27. Dywizji Wołyńskiej AK. 13 kwietnia 1940 roku Longin Glijer wraz z matką i braćmi został zesłany do Kazachstanu – do wsi Kaczyry nad Irtyszem w obwodzie pawłodarskim. Pan Longin m.in. wypasał kaczki i gęsi, potem został koniuchem i furmanem naczelnika rejonowego urzędu ziemskiego. Jego brat Jan był felczerem weterynarii, a Ryszard zaciągnął się do Armii Andersa. Longin Glijer wraz z matką i Janem wrócił do Polski w ramach repatriacji w połowie 1946 roku. Spotkali się z ojcem i zamieszkali razem w Wąwolnicy na Lubelszczyźnie. Po maturze przeprowadził się do Warszawy i studiował na Wydziale Technologii Drewna SGGW. Uzyskał stopień doktora nauk technicznych, przez wiele lat pracował jako wykładowca, jest autorem książek i wynalazcą. Jednocześnie swoje życie zawodowe związał z muzyką, śpiewał m.in. w Chórze Filharmonii Narodowej i Chórze Polskiego Radia.
mehr...
weniger
[00:00:08] Autoprezentacja boh. urodzonego w 1929 r. w Kowlu.
[00:00:30] W 1940 r. rodzinę deportowano w okolice Pawłodaru – klimat, zmiany pór roku. Step w maju, smak wody ze studni. Wysychanie stepu latem, pojawienie się wilków i szakali, zmiana umaszczenia futer zimą. Porównanie mrozu do zabiegów krioterapii, niebezpieczne burany. Boh. zgubił się braciom podczas burzy śnieżnej. Wyjazdy zimą za Irtysz. Pan Marszał odmroził dłonie, gdy buran zaskoczył go w stepie.
[00:11:08] Owady w stepie: kleszcze i bąki, które atakowały bydło. Plagą były meszki i komary – smarowanie się naftą. Wiele osób chorowało na malarię. We wsi była apteka, w której można było kupić chininę. W ziemiankach były wszy, pchły, pluskwy i karaluchy – sposób na pluskwy. Do wybuchu wojny w 1941 r. rodzina przysyłała mydło, potem matka prała używając popiołu.
[00:15:42] We wsi pracował geotechnik Kierychow, z którym brat Ryszard jeź-dził w step, by wykonywać odwierty. Matka została wysiedlona z Kowla pod-czas I wojny światowej i wiedziała, co ją może czekać podczas zesłania. Wyży-wienie – ryby, pszenica, kartofle z niewielkiego ogródka, żucie korzeni akacji. Boh. znajdowała na wysypisku śmieci kwitki na stołówkę i dostawał za nie zupę. Wiosną zbierano kłosy, które przeleżały zimę pod śniegiem. Matka gotowała zupę z mąki, a ciotka Durakowa piekła placki. W 1942 r. władze pozwoliły zro-bić działki w stepie – uprawa warzyw. Boh. polował na gawrony, które gotowa-no. Metoda sadzenia kartofli – kradzież sadzeniaków. Polowanie na gryzonie.
[00:27:30] Uprawy nie były nawadniane i warzywa miały niewielkie rozmiary, rola deszczu. Boh. jeździł ze swoim zwierzchnikiem na inspekcje pól – refleksje na temat poziomu sowieckiego rolnictwa. Życie kołchoźników i pracowników sowchozów. Zatrudnienie mieszkańców wsi rejonowej. Wynagrodzenie boh. – pieniądze i pszenica. Śmierć głodowa wśród mieszkańców wsi. Pomoc z UNRRA – prośba Ukrainki o cukier. Rodzina dostawała paczki, jedna przyszła z Palesty-ny dzięki bratu, który służył w Armii Andersa.
[00:38:37] Opis ziemianki i warunków higienicznych, kąpiele w rzece i w bani. Stan zdrowia boh. podczas deportacji – wyleczenie wrzodów. Brat również miał wrzody, ale z innej przyczyny i wyleczono go w Pahlevi zastrzykami z penicyliny. W wiosennych rozlewiskach rzeki rosła trwa, którą miejscowi jedli, boh. wybie-rał też kacze jajka – choroba odzwierzęca. Matce odnowiła się gruźlica – sku-teczne leczenie aloesem. [+]
[00:47:08] Rodzina miała ubrania zabrane z Kowla – reakcja miejscowych na krótkie spodnie. Odzież zimowa – ubieranie na cebulę. Wymiana ubrań na żyw-ność, bagaż podczas repatriacji.
[00:49:28] Po amnestii w 1941 r. do Kaczyr przychodzili zesłańcy z kołchozów w stepie. Po przyjeździe na zesłanie boh. odwiedził wraz z matką jedyną Polkę w Kaczyrach, którą zesłano w XIX w. Po amnestii powstała polska organizacja, której przewodniczącą była pani Załuska, deportowana z najmłodszym synem Zbyszkiem. Razem z nimi w lepiance mieszkał komunista Baar, który miał duży wpływ na chłopca. We wszystkich chatach były kołchoźniki – boh. i kolega Ro-man Szablowski oglądali makietę bitwy pod Kurskiem zrobioną przez Zbyszka Załuskiego. Uroczystości z okazji 11 listopada. Nauczycielka, pani Świrniak, uczyła dzieci w swojej lepiance – improwizowane zeszyty. [+]
[00:57:27] Po ewakuacji Armii Andersa zaczęły się represje. Zaginięcie zesłańca w pierwszym roku zsyłki – chłopaka złapano na Ukrainie i przywieziono do wię-zienia w Pawłodarze. Heniek Sadowski został aresztowany, ponieważ nie przy-szedł do pracy. Franciszka Durakowa, matka i brat zostali aresztowani za od-mowę przyjęcia radzieckiego paszportu. Oporni trafiali do łagrów. Matka przy-jęła paszport. W więzieniu siedziała pani Załuska, która zginęła podczas konwo-jowania więźniów.
[01:02:55] We wsi powstało koło Związku Patriotów Polskich – nadzieje na po-wrót do Polski. Pobór do Armii Berlinga – działalność wojenkomatów. Z powo-du denuncjacji chory brat i lekarka z Leningradu mieli sprawę w sądzie o dezer-cję i przekupstwo. Sprawa została wygrana dzięki niezależnemu badaniu brata w pawłodarskim szpitalu.
[01:06:35] Pani Załuska i druga Polka, która nie przyjęła radzieckiego paszpor-tu, zostały przewiezione do Pawłodaru. Stamtąd pędzono je do obozu, pani Za-łuska upadła i zostawiono ją w stepie. Zbyszkiem Załuskim zajęła się polska ro-dzina – powody, dla których chłopak zgłosił się na ochotnika do wojska. We wsi mieszkał zesłaniec-komunista, pan Baar, pogodzony ze swoim losem – jego opieka nad Zbyszkiem Załuskim. [+]
[01:11:30] Pani Markowska mieszkała w dużej ziemiance i odprawiała tam msze dla Polaków, została za to skazana na 10 lat łagru. W ziemiance wisiał ryngraf Matki Boskiej przywieziony z Kowla – codzienna modlitwa. Odprawia-nie nabożeństwa majowego. W Boże Narodzenie dzielono się opłatkiem, który skończył się w 1945 r. Wigilia na zesłaniu – matka za wróżbę dostała mleko i chleb. [+]
[01:16:08] Po studiach boh. dostał nakaz pracy i mieszkał na strychu domu na Rakowcu – Wigilia z żoną i małym dzieckiem.
[01:18:28] Podczas zesłańczej Wigilii matka poszła wróżyć z kart i dostała za to mleko oraz chleb.
[01:19:22] Zachowanie Polaków podczas paszportyzacji – aresztowano wielu Polaków, w tym panią Załuską, matkę, panią Durakową i brata. Powody przyję-cia paszportu przez matkę. Polka, wywieziona z panią Załuską, wróciła z obozu po dwóch latach, ale córka zabrana do sierocińca nie poznała jej. Jeden z Pola-ków skończył radziecką dziesięciolatkę i współpracował z NKWD. We wsi sie-dzibę miało NKWD i milicja. Brat leczył konie milicjantów.
[01:25:55] Brat pracował jako felczer weterynarii, zajmował się kastracją zwie-rząt i resztki przynosił do domu – smażone jądra knurów.
[01:26:48] Sylwetka Wandy Wasilewskiej, współautorki scenariusza antypol-skiego filmu „Wiatr ze Wschodu”. Film wyświetlano w Kowlu podczas okupacji sowieckiej. Rola Wandy Wasilewskiej w tworzeniu polskiego wojska. Powody wstępowania do Związku Patriotów Polskich – nadzieja na wyjazd do Polski. Reakcja Polaków na wiadomość o napaści Niemiec na Związek Radziecki. Mo-dlitwy o powrót do kraju.
[01:32:45] W roku 1980 boh. był na wakacjach w Skandynawii – wiadomość o strajkach, prezent od Duńczyka. Działalność w Solidarności. Wprowadzenie stanu wojennego – powody aresztowania syna. Kazanie prymasa Glempa. Wy-jazd do matki mieszkającej w Puławach – przy okazji boh. pojechał do Dęblina – spotkanie z kolegami syna w jednostce. Działalność do 1989 r. – udział w mszach w żoliborskim kościele św. Stanisława Kostki. Boh. śpiewał w chórze – ksiądz Popiełuszko odprawiał mszę dla środowisk medycznych w kościele Wizy-tek – rozmowa z chórzystami.
[01:42:03] Udział w pochodzie podczas stanu wojennego – boh. przeszedł przez szpaler zomowców i widział prowokatorów, którzy chcieli doprowadzić do za-mieszek. Pochód po śmierci księdza Popiełuszki – przemówienie do zomowców.
mehr...
weniger
Bibliothek des Pilecki-Instituts in Warschau
ul. Sienna 82, 00-815 Warszawa
Mo. - Fr. 8:00 - 16:00 Uhr
(+48) 22 182 24 75
Bibliothek des Pilecki-Instituts in Berlin
Pariser Platz 4a, 00-123 Berlin
Pon. - Pt. 10:30 - 17:30
(+49) 30 275 78 955
Diese Seite verwendet Cookies. Mehr Informationen
Das Archiv des Pilecki-Instituts sammelt digitalisierte Dokumente über die Schicksale polnischer Bürger*innen, die im 20. Jahrhundert unter zwei totalitären Regimes – dem deutschen und sowjetischen – gelitten haben. Es ist uns gelungen, Digitalisate von Originaldokumenten aus den Archivbeständen vieler polnischer und ausländischer Einrichtungen (u. a. des Bundesarchivs, der United Nations Archives, der britischen National Archives, der polnischen Staatsarchive) zu akquirieren. Wir bauen auf diese Art und Weise ein Wissenszentrum und gleichzeitig ein Zentrum zur komplexen Erforschung des Zweiten Weltkrieges und der doppelten Besatzung in Polen auf. Wir richten uns an Wissenschaftler*innen, Journalist*innen, Kulturschaffende, Familien der Opfer und Zeugen von Gräueltaten sowie an alle an Geschichte interessierte Personen.
Das Internetportal archiwum.instytutpileckiego.pl präsentiert unseren Bestandskatalog in vollem Umfang. Sie können darin eine Volltextsuche durchführen. Sie finden ebenfalls vollständige Beschreibungen der Objekte. Die Inhalte der einzelnen Dokumente können Sie jedoch nur in den Lesesälen der Bibliothek des Pilecki-Instituts in Warschau und Berlin einsehen. Sollten Sie Fragen zu unseren Archivbeständen und dem Internetkatalog haben, helfen Ihnen gerne unsere Mitarbeiter*innen weiter. Wenden Sie sich auch an sie, wenn Sie Archivgut mit beschränktem Zugang einsehen möchten.
Teilweise ist die Nutzung unserer Bestände, z. B. der Dokumente aus dem Bundesarchiv oder aus der Stiftung Zentrum KARTA, nur beschränkt möglich – dies hängt mit den Verträgen zwischen unserem Institut und der jeweiligen Institution zusammen. Bevor Sie vor Ort Zugang zum Inhalt der gewünschten Dokumente erhalten, erfüllen Sie bitte die erforderlichen Formalitäten in der Bibliothek und unterzeichnen die entsprechenden Erklärungsformulare. Informationen zur Nutzungsbeschränkung sind in der Benutzungsordnung der Bibliothek zu finden. Vor dem Besuch empfehlen wir Ihnen, dass Sie sich mit dem Umfang und Aufbau unserer Archiv-, Bibliotheks- und audiovisuellen Bestände sowie mit der Besucherordnung und den Nutzungsbedingungen der Sammlung vertraut machen.
Alle Personen, die unsere Bestände nutzen möchten, laden wir in den Hauptsitz des Pilecki-Instituts, ul. Sienna 82 in Warschau ein. Die Bibliothek ist montags, dienstags und freitags von 8 bis 16 Uhr und mittwochs und donnerstags von 8 bis 19.30 Uhr geöffnet. Bitte melden sie sich vor Ihrem Besuch per E-Mail: czytelnia@instytutpileckiego.pl oder telefonisch unter der Nummer (+48) 22 182 24 75 an.
In der Berliner Zweigstelle des Pilecki-Instituts befindet sich die Bibliothek am Pariser Platz 4a. Sie ist von Dienstag bis Freitag von 10.30 bis 17.30 Uhr geöffnet. Ihr Besuch ist nach vorheriger Anmeldung möglich, per E-Mail an bibliothek@pileckiinstitut.de oder telefonisch unter der Nummer (+49) 30 275 78 955.
Bitte lesen Sie unsere Datenschutzerklärung. Mit der Nutzung der Website erklären Sie sich mit ihren Bedingungen einverstanden..