Sygnarek Sławomir
Sławomir Sygnarek (ur. 1960, Grójec), wnuk stryjeczny kpt. Antoniego Sygnarka, weterana Armii Poznań i uczestnika kampanii wrześniowej, w tym bitwy nad Bzurą.
[00:00:10] Autoprezentacja boh. urodzonego w 1960 r. w Grójcu.
[00:00:20] Antek [Sygnarek] był bratem dziadka boh. – sporadyczne kontakty rodzinne. Gdy boh. był nastolatkiem, stryjeczny dziadek zaczął go traktować poważniej, rozmawiać z nim. Boh. jeździł po kraju autostopem i odwiedził krewnego w Gliwicach – długie rozmowy. Antek potrafił opowiadać. Boh. i koledzy jeżdżąc po kraju mieli wpięte znaczki „Element antysocjalistyczny”, stryj widział w nich buntowników, „którzy by chcieli gardło przegryźć temu reżimowi” i uspokajał młodych. W opowieściach pokazywał okropności wojny, zmuszał do refleksji.
[00:02:28] Patriotyzm stryja Antoniego – refleksje. Stryj wiedział wszystko o systemie, to od niego boh. dowiedział się o Katyniu. W czasie wojny był w obozie jenieckim w Neubrandenburgu. Z tego obozu Niemcy wysłali komisję lekarską, był w niej lekarz sądowy, Polak, który po powrocie do oflagu zwołał oficerów i powiedział, że stan zwłok wskazuje na to, że nie mogli tego zrobić Niemcy. Oficerowie postanowili tego oficjalnie nie potwierdzać – powody.
[00:04:53] Boh. interesowała wojna i o tym rozmawiał ze stryjem – inne tematy. Stryj korespondował z prof. [Władysławem] Tatarkiewiczem. Wspomnienia stryja z wojny były bardzo realistyczne – wpływ na młodzież, pacyfizm. Stryj opowiadał, że Niemcy przenosili obóz i wozili za oficerami ich bibliotekę, a w tym czasie jeńcy idący pieszo umierali. Jeńcy mieli przystanek w obozie koncentracyjnym, przestrzeń dla nich oddzielono drutem kolczastym. Oficerowie oddali więźniom obozu swoje racje żywnościowe, kilku z nich zginęło bijąc się o jedzenie. Cel opowieści stryja. [+]
[00:07:48] Stryj opowiadał o trzydniowych walkach nad Bzurą i na nowo to przeżywał. Zginęło ok. 60 procent oficerów, wielu dostało się do niewoli.
[00:09:00] Stryj [Antoni Sygnarek] pochodził z rodziny chłopskiej. Przed wojną mieszkano we wsi Janówek, rodzina nie była biedna, ale wykształcenie dziecka z rodziny wielodzietnej graniczyło z cudem. Dziadek boh. zawziął się, że jeden z jego braci musi skończyć szkołę, a Antek był bardzo zdolny i poszedł do liceum w Grójcu. Po maturze poszedł do szkoły oficerskiej, potem został w wojsku. Starszy brat Władysław Sygnarek zginął w czasie wojny polsko-bolszewickiej. Wcześniej założył w Grójcu POW [Polska Organizacja Wojskowa]. Stryj Antoni po latach napisał wspomnienia poświęcone bratu Władysławowi, chciał je wydać i napisał w tej sprawie do burmistrza Grójca.
[00:12:17] Stryj spisał życiorys, służył m.in. w Tarnowie i Skierniewicach, tu zastał go wybuch wojny. Po latach opowiadał o wojsku przed wojną, o manewrach. Jako oficer miał konia Bucefała i ordynansa.
[00:13:40] We wrześniu [nad Bzurą] stryj został lekko ranny – zachowanie Niemców z jednostek liniowych po bitwie. Stryj dostał się do niewoli. Po latach opowiadając o bitwie chciał w młodych ludziach zaszczepić pacyfizm. Refleksje na temat śmierci córki boh. – zmiana w życiu. Boh. jako młody człowiek chodził 11 Listopada na demonstracje w Warszawie – trasa, budy milicyjne w parku Saskim. Przestał chodzić na manifestacje, gdy zaczęły brać w nich udział tłumy, „już nikt się nie bał, wszyscy się stali bohaterami”. Stryj przez grozę swoich przeżyć chciał pokazać młodym coś innego. Na stare lata zajął się geologią i zebrał wiele ciekawych kamieni. Współczesny brak pasjonatów – refleksje nad polską edukacją i brakiem korelacji różnych dziedzin. Stryj „nie dawał nam od razu wędki, tylko pokazywał jak tą rybę można złapać”.
mehr...
weniger
Ähnliche Materialien finden Sie in der Datenbank „Aufzeichnungen des Terrors“ mit Zeugenaussagen.