Marek Stach (ur. 1953, Jelenia Góra) jest zawodowym muzykiem jazzowym. Szkołę podstawową i średnią ukończył w Katowicach, tutaj też w 1978 roku uzyskał dyplom muzyka w klasie perkusji w Akademii Muzycznej. Karierę rozpoczął od współpracy z zespołem ”Extra Ball” Jarka Śmietany, po którym stworzył legendarny kwintet "Sun Ship", współpracując także z najlepszymi jazzmanami, m.in. Janem Ptaszynem Wróblewskim, Wojciechem Karolakiem, czy Tomaszem Szukalskim. Koncertował z nimi w kraju i za granicą. Nagrał wiele płyt jazzowych i rozrywkowych z przeróżnymi wykonawcami. W roku 1980 i 1982 prowadził warsztaty jazzowe w Chodzieży. Prawie 40 lat życia zawodowego spędził na statkach pasażerskich, grając w big bandach i kierując własnymi zespołami akompaniującymi do cowieczornych przedstawień. Obecnie uczy w warszawskiej szkole jazzu im. Krzysztofa Komedy. Żonaty, ma dwie córki I dwoje wnucząt. Wciąż koncertuje z różnymi zespołami.
[00:00:15] Ur. 24 września 1953 r. w Jeleniej Górze (Cieplice Zdrój). Ojciec oficer, podporucznik Wojska Polskiego, jednostka w Jeleniej Górze, po trzech latach przeniesiony do jednostki Wojkowice Komorne. Matka pochodziła ze wsi Bogucice k. Pińczowa. Rozpoczęcie nauki w szkole w Wojkowicach.
[00:01:53] Przeprowadzka do Katowic, szkoła średnia: Śląskie Techniczne Zakłady Naukowe, wydział hutniczy, zainteresowania humanistyczne.
[00:03:08] Muzykowanie z kolegami na gitarze i bębnach. Poznanie muzyków z Siemianowic Śląskich. Pierwsze zarobione pieniądze za grę na bębnach. Trudne przedmioty techniczne w szkole.
[00:05:43] Nauka bębniarstwa w szkole muzycznej przy ul. Karłowicza, nauczyciel Stanisław Proksa, ukończona muzyczna szkoła średnia w Katowicach. Pomoc ojca przy odroczeniu służby wojskowej.
[00:07:14] Rozpoczęcie studiów na Wydziale Instrumentalnym Akademii Muzycznej w Katowicach, następnie Wydział Muzyki Rozrywkowej, fascynacja jazzem. Zapamiętałe ćwiczenie gry, „przychodziłem do szkoły jeszcze przed sprzątaczkami”. Przyjaźń ze Zbigniewem Wegehauptem.
[00:09:25] Próby w klubie Puls, w piwnicach „ze szczurami i myszami z watą w uszach rąbałem w bębny”. Pierwsze ważne kontakty z muzykami jazzowymi, zespół Extra Ball gitarzysty Jarosława Śmietany i pianisty Władysława Sendeckiego „Adzika”, wspólne jam sessions, „balanga jazzowa”.
[00:11:10] Rozpoczęcie profesjonalnej współpracy z Extra Ball, w miejsce zwolnionego z zespołu Benedykta Radeckiego. Po roku wyjazd do Holandii – występy klubowe, szok kulturowy. Odejście z zespołu „Adzika” Sendeckiego, Andrzeja Olejniczaka, Jana Cichego i boh., nowy skład grupy Śmietany.
[00:12:55] Utworzenie kwartetu Sun Ship (Olejniczak, Sendecki, Witold Szczurek i boh.), próby w Krakowie, menadżer Piotr Tomicki, Polskie Stowarzyszenie Jazzowe oddział we Wrocławiu. Po roku wyjazd saksofonisty Olejniczaka do Niemiec Zachodnich [RFN]. Lider zespołu Sun Ship - Sendecki.
[00:14:32] Menadżerka warszawskiego PSJ Małgorzata Jaroszewska (żona dziennikarza Andrzeja Jaroszewskiego). Nowy saksofonista tenorowy Zbigniew Jaremko, współpraca z Nataszą Czarmińską i grupą Novi Singers. Przyjęcie do zespołu drugiego saksofonisty Henryka Miśkiewicza, liczne wyjazdy zagraniczne, nagrania płyt.
[00:16:02] Występy na Jazz Jamboree w 1980 i 1981 r. Ucieczka Sendeckiego przed służbą wojskową w 1981 r. do Szwajcarii. Propozycja występów boh. na statkach pasażerskich w kwietniu 1981 r. (Malina Kowalewski). Agent muzyczny w Szwecji – basista Robert Koniarz.
[00:19:25] Wyjazd boh. do Stanów Zjednoczonych (Nowy Jork, San Francisco), pierwszy kontrakt na Karaibach, zachwyt boh. w egzotycznej wiosce Cabo San Lucas.
[00:22:00] Pierwsze doświadczenie zapalenia trawy na Jamajce, „znakomicie działało”. Przywiezienie nasion do Polski, wyhodowanie własnych okazów w doniczce na oknie. Gitarzysta Marek Bliziński, współlokator z kajuty. Rewizja w celi przez funkcjonariuszy DEA z psami w poszukiwaniu marihuany, brawura boh. [+]
[00:27:27] Codzienne zdobywanie kolejnych doświadczeń estradowych na statku, na Zachodzie, nauka czytania zapisu nutowego aranżacji dla sekstetu.
[00:29:18] Pierwszy wyjazd do Holandii w grudniu 1978 r., etymologia pseudo „Adzik”. Niedostatki towarów na rynku pod koniec lat 70., doskonałe zarobki boh. na statku. Wysyłanie paczek żywnościowych do rodziny w Polsce z „punktów polonijnych” w Kanadzie.
[00:31:32] Przyjście na świat córki Hanny 13 stycznia 1981 r., wynajmowane mieszkanie przy ul. Sobieskiego. Dobra sytuacja materialna rodziny dzięki popularności Sun Ship, wysyłanie paczek z mlekiem w proszku dla córki. Zakup za 1300 dolarów malucha w Nowym Jorku „z dnia na dzień”.
[00:34:00] Plakat zapowiadający koncert Syn Ship autorstwa Pągowskiego [Olbińskiego]. Marzenie o własnym mieszkaniu w Warszawie – zarobione pieniądze wydane na dobra konsumpcyjne: 80 longplayów i gramofon Sanyo. Zakup pokrowców na bębny w sklepie muzycznym „U Manysa”.
[00:37:00] Po powrocie do Polski współpraca z Janem Ptaszynem Wróblewskim, nieodpłatne występy na uczelniach dla strajkujących studentów. Festiwal Pianistów Jazzowych w Kaliszu zakończony 12 grudnia 1981 r. Powrotna droga do Warszawy – zasłonięte drogowskazy. Wprowadzenie stanu wojennego – „okres stagnacji”, strajki artystów. Występy boh. w koncercie poparcia dla „Solidarności” z udziałem „śpiewających bardów”.
[00:40:15] Nagła utrata możliwości zarobkowych boh. – wstrzymanie działalności Pagartu, zakaz wyjazdów zarobkowych za granicę [+]. Podjęcie pracy z Włodzimierzem Korczem i Alicją Majewską – cenzurowane występy. Pierwsze koncerty w Łodzi, stopniowe luzowanie rygorów stanu wojennego.
[00:42:12] Kulisy Festiwalu Pianistów Jazzowych: bliskie kontakty między artystami z czołówki polskiego jazzu, picie wódki jako sposób spędzania czasu w zawodzie jazzmana, „przede wszystkim była bania”. Wspomnienie Andrzeja Olejniczaka z safari w Afryce. Powrót do Warszawy z Janem Ptaszynem Wróblewskim [12 grudnia 1981], „nic nie zapowiadało takiej tragedii”.
[00:43:45] [Po wprowadzeniu stanu wojennego] niepokój „we wszystkich strukturach państwa”, utrzymujące się strajki pomimo prośby Jaruzelskiego o „90 dni spokoju”. Środowisko jazzowe niepodzielone. Niepewność jutra, zaskoczenie, zakaz przemieszczania się po kraju, „co ze świętami?”. Rodzina żony pochodzi z miejscowości Lędziny na Śląsku. Pustki w sklepach, „wystane w kolejce pisemne pozwolenie na wyjazd z Warszawy”. Wyprawa do rodziny w Tychach po mięso – pół świni wiezione w walizce i plecaku. Godzina policyjna w Warszawie, patrole zatrzymujące autobusy.
[00:47:35] Niedziałające telefony, brak możliwości kontaktu z ludźmi. Sylwester 1981/82 – wizyta Zbigniewa i Zofii Jaremków, „była wspaniała uczta duchowa”. [+] Żona pracowała w Peweksie, kolekcjonowała miniaturki butelek z koniakami. Slajdy prezentowane na ścianie pokoju, opowieść boh. o wyjeździe zarobkowym na statku.
[00:50:12] Kolejny wyjazd zagraniczny na rejs, praca przez ok. 3-3,5 miesiąca, dobra współpraca z Koniarzem. Nieodpowiedzialność niektórych muzyków na kontrakcie, pijaństwo. Trudności z otrzymaniem paszportu i wiz. Przygotowywanie statku w suchym doku w Hamburgu. Zakup mieszkania na Woli „za pożyczone pieniądze”. Pożyczkodawcy: piosenkarz Andrzej Dąbrowski, Włodzimierz Korcz, [Aleksander] Michalski, [Piotr] Biskupski. Opóźnienie wyjazdu na kontrakt, opis akcji zdobywania paszportu w ostatniej chwili przed rozpoczęciem rejsu, wykorzystywanie prywatnych kontaktów Andrzeja Dąbrowskiego z milicjantami, „cudem dostałem ten paszport”.
[00:55:46] Stresująca droga przez Londyn do Southampton, upicie się w porcie, spanie w deszczu na walizce. Wykorzystywanie muzyków do porządków i przygotowywania estrady na statku. „Oddałem pieniądze wszystkie”. [+]
[00:58:17] Problemy ludzi w PRL ze zdobywaniem paszportów, boh. pomógł Andrzej Dąbrowski, gwiazdor estrady dzięki piosence „Do zakochania jeden krok”. Bezradność Pagartu. Celowe utrudnianie życia ludziom przez władze, wymuszanie pokory i uległości „jak u Czechowa”.
[01:00:30] Życie w kraju dzięki znajomościom. Podejście artystów do życia „na luzie”, powszechne „załatwianie” wszystkiego – wykorzystywanie znanego z telewizji Andrzeja Zaorskiego do kupowania benzyny: „niech pan naleje też koledze”. „Cały czas było kombinowanie”.
[01:03:03] Obowiązek zwracania paszportu po powrocie do kraju i zapłacenia prowizji dla Pagartu. System państwowej kontroli wyjazdów za granicę poprzez reglamentowanie paszportów. Wizy wjazdowe, niektóre kraje nie przyznawały wiz Polakom (Hongkong, Tobago).
[01:05:32] Reglamentacja podstawowych dóbr konsumpcyjnych, wprowadzenie kartek na żywność i benzynę. Samochód Łada kupiony od Jarosława Kukulskiego, wyjazd z rodziną na Warsztaty Jazzowe do Chodzieży. Sprawdzanie dokumentów wyjazdowych na rogatkach Warszawy, kontrola bagażnika. Możliwość tankowania bez kartek dla muzyków na czas festiwalu – zakup 60-litrowego plastikowego kanistra, przewożony w bagażniku.
[01:08:20] Kanister przechowywany w piwnicy mieszkania przy ul. Marymonckiej – moment pożaru sąsiedniej piwnicy. [+]
[01:09:43] Używki w środowisku muzyków – wyhodowana z nasion marihuana. Wypalone z żoną korzenie trawy, „myślałem, że już umrzemy” – pożegnanie z córkami w środku nocy, silne działanie narkotyku: „to było genialne, cudownie było”. Córka Jagoda.
[01:12:12] Problem zaopatrzenia w benzynę podczas występów wyjazdowych, wożenie sprzętu akustycznego i muzyków nyskami należącymi do PSJ (Polskie Stowarzyszenie Jazzowe). Powszechna wymiana kartek między sąsiadami, benzyna, alkohol – podstawowe waluty, „wszystko było za flaszkę”.
[01:14:50] Zdobywanie instrumentów podczas wyjazdów na Zachód, słabej jakości sprzęt polski. Zespół Breakout przywiózł jako pierwszy wzmacniacze Marshalla z Holandii. Dobre zarobki polskich muzyków w ZSRR, przemycanie złota, rubel transferowy.
[01:17:00] Wyjazd pod granicę z ZSRR z orkiestrą jazzową Wiesława Pieregorólki + Tomasz Szulkalski i Ewa Bem – gwiazdorskie przyjęcie, artyści w obstawie milicyjnej witani kwiatami. Lokalny handel wymienny. [+]
[01:19:15] Picie alkoholu w zawodzie muzyka – „zawód jak każdy inny” – budowanie swoistej wspólnoty podczas picia. Picie jako antidotum na mizerię życia w PRL w latach 80. Powrót z Holandii z grupą Extra Ball, drobiazgowe przeszukiwania przez celników na granicy w NRD. Wrażenia po wjeździe do Polski: powszechny smutek i beznadzieja Polaków, nieżyczliwe traktowanie boh. z powodu wyjazdów na Zachód.
[01:23:15] Wpływ ciągłych wyjazdów zagranicznych na rodzinę: „jak marynarze”. Marzenia o podróżach z młodości, tęsknota za córkami. Rotacja zespołów na statkach, przerwy co cztery miesiące. Żona przerwała prace zawodową po urodzeniu pierwszej córki, zajmowała się domem. Prowadzenie pamiętnika przez boh., nagrywanie filmów z córkami, migawek z codziennego życia. Pierwsza kamera zakupiona w Kobe w Japonii. Sprzęt grający i audiowizualny przywożony powszechnie z zagranicy, montowanie własnych filmów, dogrywanie komentarza.
[01:28:12] Pisanie bajek dla dzieci, inscenizacje wierszyków Brzechwy w wykonaniu córek. Córka Jagoda została aktorką. Inscenizacja „Jasia i Małgosi”. Wyzwania sceniczne córki Hani – obecnie wokalistka, nauczycielka szkoły muzycznej w Kuala Lumpur. Wnuki Iwo i Maria.
[01:32:00] Potrzeba „zostawienia śladu po sobie” w postaci nagrań filmowych. Sfilmowana przez boh. wyprawa z Manaus w górę Amazonki - zachwyt Wiesława Wysockiego.
[01:35:08] Płyta nagrana z zespołem gitar klasycznych Completorium (Krzysztof Woliński, Henryk Miśkiewicz) – muzyka wykorzystana jako podkład w filmie z Amazonki. Przenikanie się środków wypowiedzi muzyków i filmowców, podobna wrażliwość. Ciekawość świata i apetyt na nowe doświadczenia boh.: nauka jazdy na nartach w wieku 50 lat.
[01:37:35] Rytuały rodzinne po powrocie z wyjazdów, opowieści przy wódce z bliższą i dalszą rodziną, znajomymi, sąsiadami. Brak zainteresowania wnuków opowieścią filmową boh.
[01:39:40] Nagrania filmowe z występów orkiestry na statkach, prywatnych spotkań z muzykami. Założenie własnego 13-osobowego big bandu w 1992 r., rotacja muzyków. Praca na statkach przez 40 lat.
[01:41:20] Pokusa emigracji do Stanów Zjednoczonych, przywiązanie do polskiej tradycji i mentalności, świadomość własnych ograniczeń.
[01:45:03] Kręcenie filmów wynikało z potrzeby pokazania najbliższym innego, nieznanego świata Zachodu w tamtym czasie. Wdzięczność wobec losu za możliwość obejrzenia świata, doświadczenia jego różnorodności.
[01:49:54] Ocena okresu PRL: „zniewolenie pod sztandarami czerwonymi” przez „władzę sowiecką”, ograniczenia wolności indywidualnych. Początki jazzu w Polsce – zakazywanie grania tej muzyki, kojarzonej z Zachodem, w szkołach muzycznych. Cenzurowanie kultury: słów, muzyki.
[01:53:55] Warsztat bębniarza – codzienne ćwiczenie. Samodzielne dochodzenie do sposobu ćwiczenia, naśladowanie bardziej doświadczonych muzyków. Wykorzystywanie każdej sposobności do ćwiczenia gry „tysiące razy”, tworzenie własnych wprawek. Boh. uczy w prywatnej Autorskiej Szkole Muzyki Rozrywkowej i Jazzu im. K. Komedy w Warszawie. Przepisywanie ręczne materiałów do ćwiczeń, przywożonych przez muzyków z Zachodu. Audycja „Trzy kwadranse jazzu” Ptaszyna Wróblewskiego – nagrania prezentowane z płyt zdobytych dzięki osobistym kontaktom za granicą. Nagrywanie audycji radiowych Wojciecha Manna i Ptaszyna oraz własnych koncertów do pracy nad warsztatem instrumentalisty. [+]
[01:58:20] Kilkugodzinne ćwiczenia codziennie – walka o miejsce do ćwiczeń.
[01:58:50] Zajęcia z uczniami w szkole przy ul. Olbrachta, ćwiczenie dla zachowania dobrej formy muzycznej, „trzeba mieć kontakt z instrumentem”.
[02:00:17] Zastój zawodowy podczas pandemii covid-19, rezygnacja z pracy na statku z powodu rygorystycznych wymagań dla załogi i przechodzenia testów treningowych. Z biegiem lat grających na statku Polaków zastępowali świetnie przygotowani Ukraińcy. Decyzja boh.: „wystarczy”.
[02:05:50] Realizacja marzeń młodzieńczych, „swoje życie widzę spełnione”: „wspaniała rodzina”, poznanie świata, występy na Jazz Jamboree, „granie z najlepszymi”. Koncert z Tomaszem Szukalskim na JJ w 1991 r. (Andrzej Cudzich na basie, Artur Dutkiewicz piano). Wzruszenie w sklepie muzycznym w Kolonii na widok własnej płyty obok płyty Keitha Jarretta z Jackiem Dejohnette’em.
[02:08:30] Uczenie w szkole muzycznej: ukoronowanie kariery i odzyskanie entuzjazmu twórczego. Monotonia gry na statku. Satysfakcja z grania z Old Timers i przekazywania doświadczeń uczniom.
[02:11:35] Współczesna polska scena jazzowa – wysoki poziom techniczny dzięki dostępności materiałów do nauki gry, ciągłe doskonalenie własnych umiejętności. „Więcej szpanu niż gry” – wysoka samoocena w zespole Śmietany.
[02:15:00] Uznanie dla polskich muzyków ze strony Amerykanów. „Show dixieliandowe” dla zamożnej starszej publiczności na statku.
[02:18:00] Najważniejsze wartości w życiu: zdrowie, by „robić swoje”. Bóle kręgosłupa z powodu dźwigania ciężkich sprzętów i instrumentów. Potrzeba bycia potrzebnym, wolność wypowiedzi.
[02:20:06] Muzyka w życiu boh.: „stwór, który zajął moje życie całe”. Wspomnienia z dzieciństwa zaklęte w muzyce, podróże w czasie dzięki muzyce. „Muzyka to samo dobro”. Wszechobecność wspaniałej muzyki ulicznej w RPA, jazz w Nowym Orleanie.
[02:24:49] Paczki z tanią odzieżą wysyłane przez boh. z Istambułu pod koniec lat 80. [+] Wyprawa do Izraela, przeprawa taksówką z polskim Żydem do świętych miejsc chrześcijaństwa: Jerozolimy, Betlejem i Nazaretu. Wzruszenie na widok wspomnień o poległych w Katyniu Polakach w sanktuarium maryjnym w Nazarecie, „w Polsce się jeszcze o tym nie mówiło” [+].
mehr...
weniger
Bibliothek des Pilecki-Instituts in Warschau
ul. Sienna 82, 00-815 Warszawa
Mo. - Fr. 8:00 - 16:00 Uhr
(+48) 22 182 24 75
Bibliothek des Pilecki-Instituts in Berlin
Pariser Platz 4a, 00-123 Berlin
Pon. - Pt. 10:30 - 17:30
(+49) 30 275 78 955
Diese Seite verwendet Cookies. Mehr Informationen
Das Archiv des Pilecki-Instituts sammelt digitalisierte Dokumente über die Schicksale polnischer Bürger*innen, die im 20. Jahrhundert unter zwei totalitären Regimes – dem deutschen und sowjetischen – gelitten haben. Es ist uns gelungen, Digitalisate von Originaldokumenten aus den Archivbeständen vieler polnischer und ausländischer Einrichtungen (u. a. des Bundesarchivs, der United Nations Archives, der britischen National Archives, der polnischen Staatsarchive) zu akquirieren. Wir bauen auf diese Art und Weise ein Wissenszentrum und gleichzeitig ein Zentrum zur komplexen Erforschung des Zweiten Weltkrieges und der doppelten Besatzung in Polen auf. Wir richten uns an Wissenschaftler*innen, Journalist*innen, Kulturschaffende, Familien der Opfer und Zeugen von Gräueltaten sowie an alle an Geschichte interessierte Personen.
Das Internetportal archiwum.instytutpileckiego.pl präsentiert unseren Bestandskatalog in vollem Umfang. Sie können darin eine Volltextsuche durchführen. Sie finden ebenfalls vollständige Beschreibungen der Objekte. Die Inhalte der einzelnen Dokumente können Sie jedoch nur in den Lesesälen der Bibliothek des Pilecki-Instituts in Warschau und Berlin einsehen. Sollten Sie Fragen zu unseren Archivbeständen und dem Internetkatalog haben, helfen Ihnen gerne unsere Mitarbeiter*innen weiter. Wenden Sie sich auch an sie, wenn Sie Archivgut mit beschränktem Zugang einsehen möchten.
Teilweise ist die Nutzung unserer Bestände, z. B. der Dokumente aus dem Bundesarchiv oder aus der Stiftung Zentrum KARTA, nur beschränkt möglich – dies hängt mit den Verträgen zwischen unserem Institut und der jeweiligen Institution zusammen. Bevor Sie vor Ort Zugang zum Inhalt der gewünschten Dokumente erhalten, erfüllen Sie bitte die erforderlichen Formalitäten in der Bibliothek und unterzeichnen die entsprechenden Erklärungsformulare. Informationen zur Nutzungsbeschränkung sind in der Benutzungsordnung der Bibliothek zu finden. Vor dem Besuch empfehlen wir Ihnen, dass Sie sich mit dem Umfang und Aufbau unserer Archiv-, Bibliotheks- und audiovisuellen Bestände sowie mit der Besucherordnung und den Nutzungsbedingungen der Sammlung vertraut machen.
Alle Personen, die unsere Bestände nutzen möchten, laden wir in den Hauptsitz des Pilecki-Instituts, ul. Sienna 82 in Warschau ein. Die Bibliothek ist montags, dienstags und freitags von 8 bis 16 Uhr und mittwochs und donnerstags von 8 bis 19.30 Uhr geöffnet. Bitte melden sie sich vor Ihrem Besuch per E-Mail: czytelnia@instytutpileckiego.pl oder telefonisch unter der Nummer (+48) 22 182 24 75 an.
In der Berliner Zweigstelle des Pilecki-Instituts befindet sich die Bibliothek am Pariser Platz 4a. Sie ist von Dienstag bis Freitag von 10.30 bis 17.30 Uhr geöffnet. Ihr Besuch ist nach vorheriger Anmeldung möglich, per E-Mail an bibliothek@pileckiinstitut.de oder telefonisch unter der Nummer (+49) 30 275 78 955.
Bitte lesen Sie unsere Datenschutzerklärung. Mit der Nutzung der Website erklären Sie sich mit ihren Bedingungen einverstanden..